Küçük bir ateş böceğisin sen
Epeydir ayrı kalan diğerlerinden
Yerin yurdun olmasa da
Mis kokulu bir ağaç yaprağı
Oluverir o gecenin yatağı
Ama uyuyamazsın sen
Gökyüzü bulutlarla kaplıyken
Düşünceler dolar zihnine en derinden
Sevdiğini düşünürsün hep sen
Kalbinde o gökyüzüne bakarken
Gün batımını beklersin heyecanla tekrar
Hava yavaş yavaş karardıkça
Kalbin hızla çarpmaya başlar
Ta ki gökyüzünde parlayan aşkını görebilene kadar
Ateşböceği, işte senin hayatın böyle akar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder