Sözlerin bir heddam gibi saplandı bağrıma
Fakat açamadı yüreğimde bir yara
Unuttun mu şu sessiz ve sensiz geçen zamanla
İçindekiyle birlikte onu benden kaçırdın ya
Onsuz döndüm kuru bir ağaca
Hangi böcek konar o susuz dallarıma
Ne zaman çiçek açarım bir daha
Gözlerim alışamadı hala bu sensiz karanlığa
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder