Bir düş kurarım her gün batımında
Umutlarım belirir parlayan yıldızlarında
Rüzgarın alır götürür tüm kederlerimi
Çok uzaktaki o bütün ışığın kaynağına
İçinde gizli umut tohumları çıkar erimesiyle keder meyvelerinin
Nereye düşüp hangi yalnız ağaca yoldaş olacaklar kim bilir?
İstemeden bir ihtimal gölge olacaklar bazılarına
Çiçek açıp belki renkli bir dünya tüm arılara
Dertlerine derman bu hasta dünyanın hastalarına
Engin bir orman bir barınak tüm canlılara....
Seni seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder